دارایی فکری

Intellectual property

/ˌɪntɪˈlɛktjʊəl ˈprɒpəti/

دارایی فکری (IP) به خلاقیت های ذهنی و ناملموس مانند اختراعات، آثار ادبی و هنری، طرح ها، نمادها، نام ها و تصاویر مورد استفاده در حوزه تجارت اشاره دارد. در یک شرکت، دارایی فکری کلیه منابع اطلاعاتی که شرکت در اختیار دارد و می‌تواند برای سودآوری، به دست آوردن مشتری جدید، ایجاد محصولات و خدمات جدید و در کل بهبود تجارت مورد استفاده قرار دهد محسوب می‌شود. دارایی‌های فکری توسط قانون نیز حفاظت می‌شوند (البته در کشورهای مختلف میزان و نحوه اهمیت مراجع قانونی به این نوع دارایی و مالکیت متفاوت است) که این امر افراد را قادر می سازد به وسیله آنچه اختراع یا ایجاد می‌کنند، به رسمیت شناخته شوند و یا منافع مالی کسب کنند. هدف این سیستم، ایجاد تناسب مناسب بین منافع نوآوران و منافع عمومی گسترده‌تر است و به ایجاد محیطی می‌انجامد که در آن خلاقیت و نوآوری می‌تواند شکوفا شود.