استارتاپ

Startup

/ˈstɑːt ʌp/

استارتاپ

استارتاپ یا استارت آپ یک شرکت یا پروژه است که توسط یک کارآفرین برای جستجوی ، توسعه و اعتبارسنجی یک مدل تجاری مقیاس پذیر انجام شده است. در حالی که کارآفرینی به همه مشاغل جدید اشاره دارد ، از جمله خوداشتغالی و مشاغلی که هرگز قصد ثبت نام ندارند ، استارتاپ ها به مشاغل جدیدی اشاره دارند که قصد دارند فراتر از بنیانگذار انفرادی بزرگ شوند. در آغاز ، شرکت های نوپا با عدم اطمینان زیادی روبرو هستند و از شکست بالایی برخوردارند، اما اقلیت آنها موفق و تأثیرگذار هستند. برخی از استارتاپ ها تک شاخ می شوند. این شرکتهای خصوصی دارای بیش از 1 میلیارد دلار ارزش دارند.

راه اندازی یک استارتاپ

استارت آپ ها به طور معمول توسط بنیانگذار (بنیانگذار انفرادی) یا بنیانگذاران که راهی برای حل یک مسئله دارند شروع می شود. بنیانگذار یک شرکت نوپا اعتبار سنجی بازار را با شناسایی مشکل، شناسایی راه حل و ساخت حداقل محصول مناسب (MVP)، یعنی نمونه اولیه، برای توسعه و تأیید مدل های تجاری خود آغاز خواهد کرد. فرآیند راه اندازی می تواند مدت زمان طولانی (طبق برخی تخمین ها ، سه سال یا بیشتر) طول بکشد، بنابراین تلاش بسیاری برای ادامه کار لازم است. در طولانی مدت، تلاش برای ادامه کار به ویژه به دلیل نرخ بالای شکست و نتایج نامشخص، چالش برانگیز است.  داشتن یک طرح تجاری به طور خلاصه مشخص می کند که چه کاری باید انجام شود و چگونه باید در آینده برنامه ریزی و دستیابی به ایده انجام شود. به طور معمول، این برنامه ها 3 تا 5 سال اول استراتژی کسب و کار شما را مشخص می کند.

اصول طراحی

مدل هایی که در پشت استارت آپ ها به عنوان مشارکت ارائه می شوند معمولاً با علم طراحی در ارتباط هستند. علم طراحی از اصول طراحی استفاده می کند که مجموعه ای منسجم از ایده ها و گزاره ها برای طراحی و ساخت ستون فقرات شرکت استفاده می­کند. به عنوان مثال ، یکی از اصول اولیه طراحی "ضرر مقرون به صرفه"  یا "Affordable loss" است.

ابتکار عمل و تعصبات در اقدامات راه اندازی

به دلیل کمبود اطلاعات، عدم اطمینان زیاد، نیاز به تصمیم گیری سریع، بنیانگذاران استارتاپ ها از بسیاری از روشهای ابتکاری استفاده می کنند و در اقدامات راه اندازی خود نعصب نشان می دهند. تعصب و ابتکار عمل جزئی از جعبه ابزار شناختی ما در فرآیند تصمیم گیری هستند. آنها به ما کمک می کنند تا تحت عدم اطمینان هرچه سریعتر تصمیم بگیریم اما گاهی اشتباه و مغالطه می شود.

کارآفرینان غالباً نسبت به استارتاپهای خود و تأثیرشان بر نتیجه (اعتماد به نفس در توهم کنترل) بیش از حد اعتماد به نفس پیدا می کنند. کارآفرینان اعتقاد دارند که تسلط بیشتری بر رویدادها دارند و نقش شانس را کاهش می دهند. در زیر برخی از مهمترین سوگیری های تصمیم گیری توسط کارآفرینان برای راه اندازی مشاغل جدید آورده شده است.

• اعتماد به نفس بیش از حد (Overconfidence): یک اطمینان ذهنی را بالاتر از یک دقت عینی فرض کردن.

• توهم کنترل (Illusion of control): بیش از حد تأکید کنید که چه مقدار مهارت، به جای شانس، باعث بهبود عملکرد می شود.

• قانون اعداد کم (The law of small numbers): با استفاده از یک نمونه محدود در مورد کل (جمعیت بیشتر) نتیجه بگیرید.

• تعصب در دسترس بودن (Availability bias): قضاوت کردن در مورد احتمال وقایع با توجه به مثالهای ساده.

افزایش تعهد (Escalation of commitment): با ابتکار عمل یا مسیرهای عملی ناموفق ادامه دادن.

شرکت های نوپا از چندین اصل اقدام برای تولید شواهد در اسرع وقت برای کاهش اثر منفی سوگیری تصمیم گیری مانند افزایش تعهد ، اعتماد به نفس بیش از حد و توهم کنترل استفاده می کنند.

منتورینگ

بسیاری از کارآفرینان برای ایجاد استارتاپ های خود از مربیان بازخورد می گیرند. مربیان بنیانگذاران را راهنمایی کرده و مهارتهای کارآفرینی را به آنها منتقل می کنند و ممکن است خودکارآمدی کارآفرینان نوپا را افزایش دهند. منتورینگ، مسیر را برای کارآفرینان جهت افزایش دانش در خصوص حفظ دارایی­های مادی و معنوی آنها و تقویت مهارت های بلادرنگ آنها مشخص می کند.

اصول

اصول زیادی در ایجاد یک استارتاپ وجود دارد. برخی از اصول در زیر ذکر شده است.

استارتاپ ناب

استارتاپ ناب مجموعه ای واضح از اصول است برای ایجاد و طراحی استارتاپ ها با منابع محدود و عدم قطعیت بالا، تا کارآفرین سازمانش را انعطاف پذیرتر و با هزینه کمتر بسازد. آزمون تجربی این است که این فرضیات را از اعتبار سنجی کنید و درک درستی از مدل کسب و کار جدید داشته باشید و با این کار، سرمایه گذاری های جدید بصورت تکراری در یک حلقه اندازه گیری - یادگیری ایجاد می شوند. از این رو، راه اندازی ناب مجموعه ای از اصول برای یادگیری کارآفرینی و طراحی مدل کسب و کار است. به طور معمول ، استارت آپ ناب بر چند اصل ناب تمرکز می کند:

• مشکلی را پیدا کنید که ارزش حل داشته باشد ، سپس یک راه حل تعریف کنید

• برای تأیید اعتبار بازار ، پذیرندگان اولیه را درگیر کنید

• به طور مداوم با تکرارهای سریعتر و کوچکتر تست کنید

• ایجاد عملکرد ، اندازه گیری پاسخ مشتری و تأیید / رد ایده

• تصمیمات مبتنی بر شواهد در مورد زمان "محوری" با تغییر مسیر برنامه خود

• تلاش برای سرعت ، یادگیری و تمرکز را به حداکثر برسانید

• اعتبار بازار

یک اصل اصلی راه اندازی اعتبار سنجی نیاز بازار قبل از ارائه محصول یا خدمات مشتری مدار برای جلوگیری از ایده های تجاری با تقاضای ضعیف است. [نیاز به منبع] [14] اعتبار سنجی بازار را می توان به روش های مختلفی انجام داد ، از جمله نظرسنجی ، سرما تماس ، پاسخ نامه های الکترونیکی ، دهان به دهان یا از طریق تحقیقات نمونه. [نیاز به منبع]

تفکر طراحی

تفکر طراحی برای درک نیاز مشتریان به روشی درگیر استفاده می شود. تفکر طراحی و توسعه مشتری می تواند مغرضانه باشد زیرا خطر تعصب را برطرف نمی کند زیرا همان تعصبات در منابع اطلاعات، نوع اطلاعات جستجو شده و تفسیر این اطلاعات ظاهر می شود. تشویق مردم به "در نظر گرفتن عکس" هر تصمیمی که قصد اتخاذ آن را دارند ، باعث کاهش تعصبات از جمله اعتماد به نفس بیش از حد ، تعصب عقب بینی و لنگر انداختن می شود (لاریک ، 2004 ، Mussweiler ، Strack و Pfeiffer ، 2000).