خود اشتغالی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه کارآفرینی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ایجاد)
 
(ویرایش 1)
سطر ۱: سطر ۱:
باسمه تعالی
 
 
'''اصطلاح به انگلیسی (فونتیک تلفظ آن بین اسلش):'''
 
 
 
  Self-employment
 
  Self-employment
  
 
/ˌself ɪmˈplɔɪmənt/
 
/ˌself ɪmˈplɔɪmənt/
 
'''معادل فارسی:'''
 
  
 
خود اشتغالی _ خویش فرمایی
 
خود اشتغالی _ خویش فرمایی
 
 
'''توضیح مختصر (چکیده) اصطلاح به فارسی (حداکثر در 500 کلمه):'''
 
  
 
خود اشتغالی یا خویش فرمایی نوعی از فعالیت اقتصادی است که افراد کسب و کار خود را اداره می‌کنند و در نقطه مقابل استخدام و کار برای دیگران قرار می‌گیرد. این افراد حق الزحمه خود را مستقیما از کارفرما در پروژه ها و یا مشتریان دریافت می‌کند.
 
خود اشتغالی یا خویش فرمایی نوعی از فعالیت اقتصادی است که افراد کسب و کار خود را اداره می‌کنند و در نقطه مقابل استخدام و کار برای دیگران قرار می‌گیرد. این افراد حق الزحمه خود را مستقیما از کارفرما در پروژه ها و یا مشتریان دریافت می‌کند.
  
  
'''فهرست مطالب:'''
 
 
تعریف خود اشتغالی
 
 
 
 
'''توضیح مفصل (حداکثر 3000 کلمه):'''
 
 
'''==تعریف مشارکت انتفاعی یا جوینت ونچر=='''
 
  
 +
== '''تعریف خوداشتغالی''' ==
 
"خوداشتغالی" یا "خویش‌فرمایی" نوعی از اشتغال است که در آن فرد برای خود کار کرده و کارفرمای خویش می‌باشد. از مشخصات بارز خوداشتغالی، ریسک‌پذیری می‌باشد زیرا درآمد فرد شاغل ثابت نبوده و به شرایط محیطی و داخلی کارگاه بستگی دارد.
 
"خوداشتغالی" یا "خویش‌فرمایی" نوعی از اشتغال است که در آن فرد برای خود کار کرده و کارفرمای خویش می‌باشد. از مشخصات بارز خوداشتغالی، ریسک‌پذیری می‌باشد زیرا درآمد فرد شاغل ثابت نبوده و به شرایط محیطی و داخلی کارگاه بستگی دارد.
  
سطر ۳۳: سطر ۱۶:
 
کسب‌وکارهای خوداشتغالی عمدتاً در زمره‌ی کارگاه‌های کوچک قرار گرفته و در بخش خدمات غالب هستند. فعالیت‌های خدمات آموزشی، بهداشتی، درمانی، بازرگانی، فنی، مشاوره‌ای، ساختمانی و غیره از این سنخ به شمار می‌آیند. در بخش کشاورزی واحدهای کوچک تولید محصولات زراعی، باغی، دامی و آبزیان در این حیطه قرار می‌گیرند. سرانجام در بخش صنعت، کارگاه‌های کوچک تولیدی غیرکشاورزی (صنایع نساجی، غذایی، شیمیایی، فلزی، چوبی، دستی و غیره) قابل ذکر می‌باشند.
 
کسب‌وکارهای خوداشتغالی عمدتاً در زمره‌ی کارگاه‌های کوچک قرار گرفته و در بخش خدمات غالب هستند. فعالیت‌های خدمات آموزشی، بهداشتی، درمانی، بازرگانی، فنی، مشاوره‌ای، ساختمانی و غیره از این سنخ به شمار می‌آیند. در بخش کشاورزی واحدهای کوچک تولید محصولات زراعی، باغی، دامی و آبزیان در این حیطه قرار می‌گیرند. سرانجام در بخش صنعت، کارگاه‌های کوچک تولیدی غیرکشاورزی (صنایع نساجی، غذایی، شیمیایی، فلزی، چوبی، دستی و غیره) قابل ذکر می‌باشند.
  
نظارت دولت بر اکثر کسب‌وکارهای خوداشتغالی از طریق صدور مجوزهای مختلف صورت می‌گیرد. معمول‌ترین این مجوزها "پروانه کسب" است که دریافت آن شرایط خاص خود را دارد و عمدتاً از طریق اتحادیه‌های اصناف صورت می‌پذیرد. آگاهی از این مجوزها و قوانین مربوطه، برای راه‌اندازی و موفقیت یک کسب‌وکار لازم می‌باشد.
+
نظارت دولت بر اکثر کسب‌وکارهای خوداشتغالی از طریق صدور مجوزهای مختلف صورت می‌گیرد. معمول‌ترین این مجوزها "پروانه کسب" است که دریافت آن شرایط خاص خود را دارد و عمدتاً از طریق اتحادیه‌های اصناف صورت می‌پذیرد. آگاهی از این مجوزها و قوانین مربوطه، برای راه‌اندازی و موفقیت یک کسب‌وکار لازم می‌باشد.[https://www.iranmodir.com/self-employed/]
 
 
<nowiki>https://www.iranmodir.com/self-employed}}/}}</nowiki>
 

نسخهٔ ‏۲۵ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۳:۱۲

  Self-employment

/ˌself ɪmˈplɔɪmənt/

خود اشتغالی _ خویش فرمایی

خود اشتغالی یا خویش فرمایی نوعی از فعالیت اقتصادی است که افراد کسب و کار خود را اداره می‌کنند و در نقطه مقابل استخدام و کار برای دیگران قرار می‌گیرد. این افراد حق الزحمه خود را مستقیما از کارفرما در پروژه ها و یا مشتریان دریافت می‌کند.


تعریف خوداشتغالی

"خوداشتغالی" یا "خویش‌فرمایی" نوعی از اشتغال است که در آن فرد برای خود کار کرده و کارفرمای خویش می‌باشد. از مشخصات بارز خوداشتغالی، ریسک‌پذیری می‌باشد زیرا درآمد فرد شاغل ثابت نبوده و به شرایط محیطی و داخلی کارگاه بستگی دارد.

همچنین از این نوع اشتغال به "اشتغال در مشاغل آزاد" نیز نام برده می‌شود و دلیل این نامگذاری می‌تواند آن باشد که فرد خودشاغل از سیطره‌ی استخدام کارفرما رها بوده و از آزادی عمل برخوردار می‌باشد.

کسب‌وکارهای خوداشتغالی عمدتاً در زمره‌ی کارگاه‌های کوچک قرار گرفته و در بخش خدمات غالب هستند. فعالیت‌های خدمات آموزشی، بهداشتی، درمانی، بازرگانی، فنی، مشاوره‌ای، ساختمانی و غیره از این سنخ به شمار می‌آیند. در بخش کشاورزی واحدهای کوچک تولید محصولات زراعی، باغی، دامی و آبزیان در این حیطه قرار می‌گیرند. سرانجام در بخش صنعت، کارگاه‌های کوچک تولیدی غیرکشاورزی (صنایع نساجی، غذایی، شیمیایی، فلزی، چوبی، دستی و غیره) قابل ذکر می‌باشند.

نظارت دولت بر اکثر کسب‌وکارهای خوداشتغالی از طریق صدور مجوزهای مختلف صورت می‌گیرد. معمول‌ترین این مجوزها "پروانه کسب" است که دریافت آن شرایط خاص خود را دارد و عمدتاً از طریق اتحادیه‌های اصناف صورت می‌پذیرد. آگاهی از این مجوزها و قوانین مربوطه، برای راه‌اندازی و موفقیت یک کسب‌وکار لازم می‌باشد.[۱]