پارک تحقیقاتی

به مجموعه‌ای اطلاق می‌شود که از طریق فراهم آوردن و ارائه زمین، تأسیسات زیربنایی آزمایشگاه‌ها و جایگاه‌های تحقیقاتی متمرکز و تسهیلات قانونی، موجبات اجتماع واحدها، شرکت‌ها و موسسات تحقیقاتی را در یک فضای متمرکز فراهم می‌آورد. این مجموعه‌ها که معمولاً در مجاورت قطب‌های دانشگاهی و یا قطب‌های صنعتی و اقتصادی شکل می‌گیرند، ضمن ایجاد فضای مناسب برای انجام کارهای تحقیقات کاری و تجاری‌سازی نتایج آن موجبات رشد تحقیقات را از رهگذر هم‌افزایی ناشی از مجاورت فیزیکی این واحدها و نیز کاهش هزینه‌های سرمایه‌گذاری اولیه و هزینه‌های جاری فراهم می‌سازد. 2پارک تحقیقاتی پارکی است که در آن شرکت‌های جوان یا بخش‌های جدا شده از شرکت های بزرگ از طریق همکاری تنگاتنگ با یک دانشگاه و یا مؤسسه تحقیقاتی مجاور خود، امر تحقیق و توسعه خویش را پیش می‌برند و در آنها امکان تکوین نمونه‌های اولیه کالا – و نه تولید انبوه کالا – فراهم است. انواع پارک‌های تحقیقاتی عبارتند از: پارک علمی، پارک فناوری.