دارایی فکری

Intellectual property

/ˌɪntɪˈlɛktjʊəl ˈprɒpəti/

دارایی فکری (IP) به خلاقیت های ذهن، مانند اختراعات، آثار ادبی و هنری، طرح ها، نمادها، نام ها و تصاویر مورد استفاده در حوزه تجارت اشاره دارد. در یک شرکت، دارایی فکری کلیه منابع اطلاعاتی که شرکت در اختیار دارد و می‌تواند برای سودآوری، به دست آوردن مشتری جدید، ایجاد محصولات و خدمات جدید و در کل بهبود تجارت مورد استفاده قرار دهد محسوب می‌شود. دارایی‌های فکری توسط قانون نیز حفاظت می‌شوند که این امر افراد را قادر می سازد به وسیله آنچه اختراع یا ایجاد می‌کنند، به رسمیت شناخته شوند و یا منافع مالی کسب کنند. هدف این سیستم، ایجاد تناسب مناسب بین منافع نوآوران و منافع عمومی گسترده‌تر است و به ایجاد محیطی می‌انجامد که در آن خلاقیت و نوآوری می‌تواند شکوفا شود.