دم دراز

از دانشنامه کارآفرینی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۴ اوت ۲۰۲۱، ساعت ۲۳:۳۱ توسط Masomefatemi (بحث | مشارکت‌ها) (تغییر فونت)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

long tail

/lɒŋ teɪl/

دم طولانی (کسب و کار)

در آمار و کسب‌وکار، یک دم طولانی یا دم دراز انگلیسی(Long tail‎): توزیعی است که بخش زیادی از آن از «سر» یا بخش مرکزی آن دور باشد. این توزیع می‌تواند شامل محبوبیت، احتمال‌های متنوعی از روی دادن اتفاقات و ... باشد. این عبارت معمولاً بدون تعریفی خاص مطرح می‌شود؛ هرچند تعاریف دقیق نیز برای آن ممکن است.

این اصطلاح را کریس اندرسون به انگلیسی ( Chris Anderson) ابداع کرد و برای مطرح کردن آن، از اصل پارتو استفاده کرد. دم دراز در حوزۀ صنایع رسانه‌ای به این معناست که با توزیع دیجیتال و کاهش هزینه‌های توزیع، می‌توان از کالاهایی که خریداران اندکی دارند، درآمد داشت؛ درست است که تعداد خریداران یک کالا ممکن است کم باشد، اما مجموعی از خریداران کم کالاهای گوناگون در کنار یکدیگر، درآمد نو و زیادی را برای این صنایع پدید می‌آورد.[۱]

دم دراز

دم دراز برای اولین بار توسط کریس اندرسون در سال 2006 ارائه شد. پدیده‌‏های دیجیتالی‌‏سازی و اینترنت به رشد این مدل، کمک فراوان کرده است که به کمک این موارد امکان ذخیره‌سازی و توزیع مقرون‏ به‏ صرفه‌‏تر محصولات کوچک نسبت به گذشته ممکن می‌شود. وب‏‌سایت‏‌های آمازون و ای‌‏بی به عنوان دو نمونه از پیشگامان این مدل در اواسط دهه‌ی 90 می‌باشند.

این مدل کسب و کار شامل سود قابل توجه در دراز مدت می‌شود و تمایز برای ارائه کنندگان محصولات خاص و کم فروش ایجاد می‎کند، هم‌چنین امکان ارائه‌ی جست‌وجوی محصول مورد علاقه‌ی مشتریان در طیفی وسیع و متنوع را فراهم می‌آورد.[۲]

نیازمندی های پیاده سازی مدل دم دراز

وجود قابلیت مدیریت هزینه‌های توزیع به طور کارآمد

کاهش هزینه‌های جست‌وجوی محصولات برای مشتریان از طریق:

سیستم‌های جست‌وجو و پیشنهاد هوشمند

امکان طراحی و یا تغییر محصولات توسط مشتریان

پایین نگه داشتن هزینه‌های پیچیدگی نسبت به رقبا علی‌الخصوص برای پیشنهادهای کاملا تخصصی یا فردی.[۲]

شرکت های بهره مند از کسب و کار دم دراز

NETFLIX اولین ارائه کننده ی محتوای رسانه ای استریم اینترنتی است.این وب سایت دارای بیش 83 میلیون مشترک در سراسر دنیا می باشد و مشتریان به بیش از یک میلیون فیلم،سریال و نمایش تلویزیونی(بیش از 100 برابر تعداد عناوین موجود در یک مغازه ی اجاره ی ویدئویی)دسترسی دارند واین وبسایت توانسته بر فروشگاه های اجاره ی سنتی ویدیو تاثیر گذاری بالایی داشته باشد.

Apple صاحب بزرگ‌ترین فروشگاه آنلاین موسیقی و برنامه‌های کاربردی است؛ انتخاب‌های بسیار زیاد در این فروشگاه‌ها وجود دارد که همین ویژگی به درآمد بسیار بالا و وفاداری مشتریان منجر شده است. این شرکت تا اواسط 2013 موفق به فروش بیش از 25 میلیارد آهنگ بر روی iTunes و بیش از 50 میلیارد برنامه‌ی کاربردی در app store شد.

You Tube بزرگ‌ترین وب‌سایت اشتراک ویدئوی آنلاین است که امکان بارگذاری انواع ویدئو بدون هیچ هزینه و تقریبا هیچ محدودیتی به مدد هزینه‏‌های پایین ذخیره‏‌سازی را ایجاد کرده است و هم‌چنین در آن امکان مشاهده‌ی ویدئو بر روی خود وب‌‏سایت و یا اشتراک‏‌گذاری بر روی دیگر شبکه‏‌های اجتماعی وجود دارد.[۲]