پذیرندگان آغازین

Early Adaptors

/ˈɜːli əˈdæptəz/

یا مشتریان اولیه یک شرکت ، محصول یا فناوری معین است. به گروهی از افرادی می گویند که دنبال محصولات و راه حل های جدید برای حل مشکلاتشان می گردند، همیشه می خواهند اولین باشند و در امتحان کردن محصولات تازه معرفی شده به بازار تردید نمی کنند. پذیرندگان اولیه اولین مشتریانی هستند که قبل از استفاده اکثر مردم از محصول یا فناوری جدید استفاده می کنند. آنها اغلب "مشتری فانوس دریایی" نامیده می شوند ، زیرا آنها به عنوان یک چراغ نور برای بقیه مردم عمل می کنند ، که باعث می شود این فناوری یا جریان اصلی محصول باشد.به دست آوردن پذیرندگان اولیه گام مهمی در توسعه و پتانسیل یک محصول یا فناوری در مراحل اولیه است. پذیرندگان اولیه می توانند بازخورد مفیدی درباره جوانب مثبت و منفی یک محصول یا فناوری ارائه دهند. آنها همچنین درآمدی را به این شرکت ها تزریق می کنند که بودجه تحقیق و توسعه مورد نیاز برای ارتقا محصول یا فناوری را به اندازه کافی تأمین می کند تا تصویب گسترده داشته باشد. بنابراین استارتاپ ها باید این افراد را مورد توجه قرار دهند. هر استارتاپی برای گرفتن کشش مجبور به عبور از شکاف بین پذیرندگان اولیه و دیگر مشتریان است.اصطلاح "پذیرش کنندگان اولیه" از منحنی پذیرش فناوری ناشی می شود که توسط کتاب انتشار نوآوری ها در 1962 منتشر شد ، نوشته شده توسط اورت راجرز ، استاد ارتباطات در دانشگاه ایالتی اوهایو منحنی پذیرش فناوری ، روند پذیرش یک محصول یا فناوری جدید را با توجه به مشخصات جمعیتی و روانشناسی هر گروه در یک جمعیت نشان می دهد. منحنی توزیع طبیعی دارد.[1]

تاریخچه ویرایش

به طور معمول ، پذیرندگان اولیه مشتریانی هستند که علاوه بر استفاده از محصول یا فناوری فروشنده ، بازخورد قابل توجه و صریحی نیز برای کمک به فروشنده در اصلاح محصولات بعدی خود و همچنین روش های توزیع ، خدمات و پشتیبانی مرتبط ارائه می دهند.(مطابق با به چه کسی؟)همچنین می توان از تصویب زودهنگام به عنوان نوعی آزمایش در مراحل اولیه یک پروژه یاد کرد.

فرزندان اولیه همانطور که در منحنی زنگ راجرز نشان داده شده است

این رابطه هم افزایی است. مشتری دسترسی زودهنگام (و گاهی اوقات منحصر به فرد یا حداقل بطور منحصر به فرد زودهنگام) به یک محصول یا فناوری جدید سودمند را دریافت می کند. در مقابل ، مشتری همچنین ممکن است نوعی خوکچه هندی باشد. [نیاز به منبع]

در ازای اینکه یک مشتری پذیرنده اولیه است و بنابراین در معرض مشکلات ، خطرات و آزاردهنده های مشترک در مراحل اولیه آزمایش و استقرار محصول است ، "مشتری فانوس دریایی" یا پذیرنده اول گاهی اوقات به ویژه از فروشنده کمک و پشتیبانی می کند ، حتی تا حد داشتن پرسنل در محل کار مشتری برای کمک به اجرا. بعضی اوقات قیمت ، شرایط و ضوابط ترجیحی به مشتری تعلق می گیرد ، اگرچه فناوری جدید اغلب بسیار گران است ، بنابراین پذیرنده اولیه هنوز هم اغلب هزینه های زیادی می پردازد. [نیاز به منبع]

از طرف دیگر ، فروشنده از دریافت درآمدهای اولیه و همچنین تأیید و کمک مشتری فانوس دریایی در توسعه بیشتر محصول و سازوکارهای بازار آن سود می برد. به دست آوردن مشتریان فانوس دریایی گامی مشترک در تولید و اجرای محصول جدید است. تمرکز در دنیای واقعی که این نوع روابط می تواند برای یک فروشنده ایجاد کند ، می تواند بسیار ارزشمند باشد. [نیاز به منبع]

تصویب زودهنگام با مشکلات همراه است: نسخه های اولیه محصولات ممکن است دارای اشکال باشند و یا مستعد سو mal عملکرد باشند. بعلاوه ، نسخه های کارآمدتر و گاهی ارزان تر از محصول معمولاً چند ماه پس از عرضه اولیه (Apple iPhone) ظاهر می شوند. [2] [3] روند فناوری جدید که در هنگام انتشار هزینه بیشتری دارد اغلب "مالیات اولیه پذیرنده" نامیده می شود. [4]

تجربه اولیه پذیرندگان با خرید و تأیید یک محصول یا فناوری جدید برای تعیین اینکه آیا اکثریت مردم آن را قبول می کنند یا نه ، بسیار حیاتی است. پشتیبانی و بازاریابی دهان به دهان آنها از یک محصول یا فناوری جدید می تواند اعتبار آن را تقویت کرده و به شرکت در جذب مشتری بیشتر کمک کند. اما متقاضیان اولیه به دلایل نوع دوستانه به نوپای جاه طلبانه کمک نمی کنند - این مشارکت دو طرف سودمند است و باعث ایجاد هم افزایی می شود. به عنوان مثال ، با ارائه بازخورد و درآمد حیاتی شرکت ها که می تواند محصول یا فناوری آنها را اصلاح کرده و آن را به جریان اصلی بیندازد ، پذیرندگان اولیه دسترسی منحصر به فردی به یک محصول یا فناوری جدید بالقوه سودمند می رسانند.

مزایای پذیرندگان اولیه

پذیرندگان اولیه نیز از مشتری درجه یک برخوردار می شوند ، مانند یک کارمند اختصاص داده شده برای کمک به پیاده سازی و اجرای محصول یا فناوری یا تخفیف ها و ضوابط و ضوابط سخاوتمندانه ، در ازای مقابله با اشکالاتی که اکثر محصولات و فناوری در مراحل اولیه دارند. این رابطه سودمند متقابل ، خطری را که پذیرندگان اولیه برای استفاده از یک محصول یا فناوری جدید با آن روبرو هستند جبران نمی کند. ممکن است مشتریان بتوانند تخفیف های سخاوتمندانه دریافت کنند ، اما محصول یا فناوری تازه عرضه شده معمولاً هنوز هم گران است. همچنین ممکن است با محصولات اولیه پذیرفته شده ناسازگار باشد یا روندی که فناوری در تلاش برای استفاده از آن است ، از بین برود. به عنوان مثال ، پذیرندگان اولیه نرم افزار بازاریابی محتوا شرط می بندند که محتوا آینده بازاریابی خواهد بود. خوشبختانه آنها آن شرط بندی را بردند. اما پذیرندگان اولیه هوش مصنوعی و واقعیت مجازی خطر از دست دادن وقت و منابع زیادی را برای یک فناوری دارند که همه آنها می تواند اعتیاد به مواد مخدره باشد.

شناخت پذیرش کنندگان اولیه و الگوهای پذیرش مشتری با بررسی کتاب انتشار نوآوری راجرز

در کتاب خود ، انتشار نوآوری ها (1962) ، Everet M Rogers ، محقق و جامعه شناس ارتباطات ، 5 نوع فرزند خوانده را برای محصولات توصیف می کند و بینش هر یک از این انواع را فراهم می کند. در واقع راجرز یک سیستم اجتماعی برای پذیرندگان نوآوری های اخیر ارائه می دهد. پذیرش نوآوری در طول چرخه عمر محصول متفاوت است. 5 نوع فرزندخوانده برای محصولات جدید و نوآوری ها:[5]

1. مبتکران
2. فرزندخواندگان اولیه
3. اکثریت اولیه
4. اکثریت سخت پذیر
5. لاگارد

بیایید نگاهی بیندازیم به هر نوع و تفاوت آنها با یکدیگر:

مبتکران

مبتکران اولین مشتریانی هستند که محصولی جدید را امتحان می کنند. آنها ذاتاً افراد خطرپذیر هستند و از ایده های ایده های جدید و روش های جدید انجام کارها هیجان زده می شوند. محصولات در زمان عرضه گران تر می شوند (اگرچه برخی از محصولات این روند را نادیده می گیرند) و بدین ترتیب نوآوران به طور کلی ثروتمندتر از انواع دیگر پذیرندگان هستند (اگرچه در برخی موارد ممکن است محصولاتی را در یک زمینه بسیار باریک مصرف کنند و بیشتر منابع مالی آنها تا این تصویب). نوآوران غالباً با نظم علمی که محصول جدیدی از آن تولید می شود ارتباط دارند و تمایل به معاشرت با دیگر مبتکران را در دسته بندی کالاهای انتخابی خود دارند. همچنین مهم است که درک کنیم نوآوران با خطراتی که متحمل می شوند راحت هستند. آنها آگاه هستند که برخی از محصولاتی که آنها اتخاذ می کنند مزایایی را که وعده داده شده است تحقق نمی بخشند یا در جذب بازار گسترده جلب نمی کنند. هنگام طراحی برای مبتکران بهتر است آنچه را لری مارین ، متخصص UI می گوید ، به خاطر بسپارید. "بهتر است سازگاری این فناوری با کاربر باشد تا اینکه کاربر را مجبور به انطباق با این فناوری کنیم."

فرزندخواندگان اولیه

متولیان اولیه مرحله دوم خریداران محصول به دنبال مبتکران هستند. این افراد تأثیرگذارترین افراد در هر فضای بازار هستند و اغلب درجه ای از "رهبری فکر" را برای سایر پذیرندگان بالقوه دارند. آنها ممکن است در شبکه های اجتماعی بسیار فعال باشند و غالباً نظرات و مطالب دیگری را در مورد محصولات جدید ایجاد می کنند که آنها را بسیار دوست دارند یا دوست ندارند. فرزندخواندگان اولیه معمولاً از موقعیت اجتماعی بالایی برخوردارند (که به نوبه خود رهبری اندیشه را امکان پذیر می سازد) ، دسترسی معقول به امور مالی (فراتر از هزینه های بعدی) ، سطح بالای تحصیلات و رویکرد منطقی برای ریسک. با این حال ، آنها به اندازه مبتکران ریسک نمی کنند و معمولاً تصمیم گیری مستدل تری در مورد درگیر شدن یا نبودن در یک محصول خاص می گیرند. آنها سعی می کنند اطلاعات بیشتری نسبت به یک مبتکر در این فرایند تصمیم گیری کسب کنند.

اکثریت اولیه

همانطور که یک محصول شروع به جذابیت بازار انبوه می کند ، طبقه بعدی پذیرنده ها اکثریت اولیه است. این گروه از فرزندان منطقی از ریسک پذیری رنج می برند و می خواهند مطمئن باشند که منابعشان ، که اغلب محدودتر هستند ، عاقلانه برای محصولات خرج می شوند. با این حال ، به طور کلی ، افرادی با وضعیت اجتماعی بهتر از حد متوسط و در عین حال که رهبر خود فکر نمی کنند - اغلب با رهبران اندیشه در تماس خواهند بود و هنگام تصمیم گیری در مورد فرزندخواندگی ، از نظرات این رهبران فکر استفاده می کنند.

اکثریت سخت پذیر

اکثریت سخت پذیر یا دیرپذیر نسبت به سه طبقه اول پذیرنده ها نسبت به تصویب محصول بدبین ترند. آنها تمایل دارند منابع خود را فقط در راه حل های آزمایش شده قرار دهند و از خطر پذیری استفاده می کنند. همانطور که انتظار دارید ، به طور کلی ، این دسته از فرزندخواندگان نسبت به سایر گروههای پذیرنده ، پول کمتری دارند ، موقعیت اجتماعی کمتری دارند و تعامل کمتری با رهبران اندیشه و مبتکران دارند. اکثریت دیررس به ندرت هر نوع رهبری فکری را در یک زمینه ارائه می دهند.

لاگارد

لاگاردها آخرین گروهی هستند که به مهمانی فرزند خواندگی وارد می شوند و ورود آن‌ها معمولاً نشانه این است که یک محصول رو به کاهش است. لاگاردها به دنبال روش‌های سنتی انجام کارها بوده و بسیار مخالف تغییر و ریسک می باشند. به طور معمول لاگاردها وضعیت اجتماعی - اقتصادی پایینی دارند و به ندرت در جستجوی عقاید خارج از مجموعه اجتماعی محدود خود هستند. با این حال در بسیاری از موارد لاگاردها افراد مسن‌تر هستند که نسبت به نسل‌های جوان‌تر نسبت تغییرات محیطی کم‌تر آشنا هستند و در این موارد ممکن است هنوز یک سطح میانی از وضعیت اجتماعی - اقتصادی داشته باشند.

توجه: مهم است که درک کنیم که همانند هر تعمیم، ممکن است همه اعضای یک گروه پذیرنده با الگوهای کلی آن سطح مطابقت نکنند. شاید افرادی با درآمد بالا، تحصیل‌کرده، لاگارد بوده و هم چنین افرادی با درآمد کم، آموزش ضعیف و بدون تفکر ابتدایی جز دسته های با پذیرش بالا باشند. همچنین شاید افراد مسنی باشند که بسیار با تکنولوژی آشنا باشند. این دسته‌ها برای برنامه‌ریزی عمومی برای ورود به بازار مفید هستند و نباید برای کلیشه کردن افراد مورد استفاده قرار گیرند.[6]

منابع

1. Rogers, Everett M. (1962). Diffusion of Innovations. Free Press of Glencoe, Macmillan Company.
2. "Top 5ive Gadgets You Shouldn't Buy", AOL Money & Finance (page saved by the Internet Archive, April 12, 2008)
3. Making sense of the million-dollar iPhone lawsuit, C|Net, October 3, 2007 (page saved by the Internet Archive on October 26, 2012)
4. https://www.interaction-design.org/courses/get-your-product-used-adoption-and-appropriation
5. Rogers, Everett M.(1962). Diffusion of Innovations. Free Press of Glencoe, Macmillan Company
6. Hero Image: Author/Copyright holder: Pnautilus. Copyright terms and licence: CC BY-SA 3.0