مرکز رشد کسب و کار

Business Incubator

/ˈbiznəsˈiNGkyəˌbādər/

مرکز رشد کسب و کار

تمرکز رشد (انکوباتور) به استارتاپ های نوپا کمک کنند تا موفق بشوند. مراکز رشد از طریق فراهم کردن فضای کاری، سرمایه اولیه، مربیگری و آموزش دادن به کارآفرینان کمک می کنند تا مشکلاتشان را حل کنند. هدف منحصربفرد مراکز رشد کمک کردن به کارآفرینان برای رشد کسب وکارشان است. مراکز رشد استارتاپ ها معمولا سازمانهای غیرانتفاعی (ناسودبَر) هستند، این سازمانها معمولا با ماهیت عمومی و خصوصی اداره می شوند. مراکز رشد اغلب وابسته به دانشگاه ها و مدارس کسب و کار هستند و به دانشجویان و فارغ التحصیلان خود اجازه شرکت در برنامه هایشان را میدهند. مراکز رشد، معمولاً در جزئیات فعالیت کسب و کارها دخالت چندانی نمی‌کنند. حداکثر در دوره‌های مشخص، فقط مطمئن می‌شوند که کسب و کارها واقعاً فعال هستند و صرفاً جا اشغال نکرده‌اند. اگر چه که مراکز رشد متعددی وجود دارند که بوسیله دولتها، گروه های مدنی و سازمانهای استارتاپی یا کارآفرینان موفق تشکیل شده اند.

مرکز رشد کسب و کار

کلمه انکوباتور در اصل به معنای فضایی است که کودکان نورس یعنی اطفالی را که پیش از موعد به دنیا می‌آمده‌اند در آنجا نگهداری می‌کرده‌اند تا در فضایی مشابه رحم از آن‌ها مراقبت شود و پس از پرورش و رشد لازم و به دست آوردن شرایط واقعی تولد، آن‌ها را به بیرون از دستگاه منتقل کنند. از همین مفهوم برای پرورش و مراقبت کسانی که مایل به تشکیل شرکت هستند ولی امکانات و توانایی‌های موردنیاز برای رودررویی با شرایط واقعی بازار ندارند استفاده شده و همان نام «انکووباتور» یا مرکز رشد را بر روی مراکز پرورش‌دهنده این‌گونه افراد و شرکت‌های نوپا نهاده‌اند. مراکز رشد به کارآفرینان در پرورش ایده‌ها و عملیاتی کردن آن‌ها کمک می‌کنند و از طریق در اختیار گذاردن جا، مکان و امکانات آموزشی و مشاوره‌ای آنان را نسبت به فنون مختلف کسب‌وکار،بازاریابی، مدیریت منابع انسانی و ... آشنا می‌سازند. مدت اقامت شرکت‌های نوپا در مراکز رشد کوتاه است ولی در همین مدت کوتاه شرکت‌های نوظهور به مرحله بلوغ می‌رسند که بتوانند با شرایط واقعی بازار روبرو شده و روی پای خود بایستند.

اهداف اساسی مراکز رشد

•فراهم کردن شرایط لازم برای شکل‌گیری و رشد واحدهای فناور و حمایت از این واحدها برای دستیابی به محصول/خدمت مرتبط با ایده محوری

• ایجاد زمینه‌های لازم برای تجاری سازی دستاوردهای پژوهشی، فناوری، ایده‌های نوآورانه و تولید محصولات/خدمات فناورانه
• ایجاد زمینه کارآفرینی و حمایت از نوآوری و خلاقیت کارآفرینان، دانش‌آموختگان دانشگاهی و فناوران
• ایجاد شرایط لازم برای توسعه شبکه همکاری بین بخش‌های تحقیقاتی و محیط کسب‌وکار با تاکید بر رویکرد محلی
• ایجاد شرایط لازم برای ورود فناوری‌های جدید در محصولات و خدمات از طریق حمایت و توسعه واحدهای فناور

وظایف مرکز رشد

• حمایت مالی از واحدهای مستقر در مرکز رشد
• تلاش برای فراهم آوردن حمایت های قانونی جهت تسریع رشد واحدهای مستقر در مرکز رشد
• ارائه خدمات و مشاوره های مورد نیاز واحدها در راستای تبدیل ایده های نو به محصولات قابل تجاری شده و تجاری سازی آنها
• نظارت بر روند رشد واحدها و تحلیل مستمر دستاوردها با هدف افزایش کارایی مرکز رشد
• نظارت بر فعالیت های واحدهای فناوری در تحقق ایده محوری آنها
• ایجاد بخش رشد مقدماتی در صورت نیاز

انواع مراکز رشد

۱. مراکز رشد صنعتی: اغلب توسط نهادهای دولتی یا مراکز غیرانتفاعی تاسیس می‌شوند و هدف آنها حمایت از کارفرمایان است.

۲. مرکز رشد دانشگاهی: هدف از تاسیس مراکز رشد دانشگاهی، تسهیل استفاده تجاری از دانش فنی و حقوق مالکیت معنوی است و امکان استفاده از امکانات دانشگاهی مانند آزمایشگاه، کارگاه و کتابخانه برای‌شان فراهم است. همچنین امکان استفاده از نظرات و مشاوره تخصصی اعضای هیات علمی دانشگاه را نیز فراهم می‌آورند.

۳. مرکز رشد مجازی: این مراکز معمولا دارای فضای فیزیکی خاصی نیستند و امکاناتی غیر از فضای اداری را ارایه می‌دهند.

۴. مرکز رشد بین‌المللی: معمولا دارای مجموعه کاملی از خدمات پشتیبانی برای پیشرفت فعالیت‌های تجاری هستند و تمرکزشان بیشتر روی صادرات است. این مراکز با دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی، سرمایه گذاران داخلی و بین‌المللی در ارتباطند.

تفاوت های شتابدهنده ها با مراکز رشد

تفاوت های اساسی شتابدهنده ها با مراکز رشد عبارتند از: •

• عدم محدودیت در پذیرش زمینه های ایده ها و استارتاپ ها اما وجود رقابت شدید.
• ارائه سرمایه مرحله کاشت ایده در ازای بخشی از سهام. معمولا در آمریکا سرمایه ای از 20.000 تا 50.000 دلار.
• تمرکز بر تیم های کوچک تا افراد. از نگاه شتابدهنده ها، یک فرد به تنهایی نمی تواند از عهده همه کارهای مرتبط با یک استارتاپ بر بیاید.
• هر استارتاپی که پذیرش می شود باید در بازه ی زمانی مشخصی مثلا 6 ماه به نتیجه مشخصی برسد و دوره ها را طی کند و اصطلاحا فارغ التحصیل شود.
• در این مدت برنامه های آموزشی و مشاوره های قوی و فشرده ارائه می شود. در آخر این فرصت مهیا می شود که استارتاپ ها در زمان مشخصی کار خود را به سرمایه گذاران احتمالی ارائه نمایند.
• آموزش ها و پشتیبانی های انجام شده از استارتاپ ها به صورت گروهی است. منابع مشترکی مانند فضا، اینترنت رایگان، آموزش، مشاوره و … میان گروهی از استارتاپ ها به اشتراک گذاشته می شود.
• برخلاف مراکز رشد، مدل درآمدزایی شتابدهنده ها بر اساس ایجاد بازگشت دانش و تخصص و یا سرمایه است نه اجاره مکان و هزینه خدمات و امکانات.