سرمایه گذاری مشترک

Co-invest

/ koʊ ɪnˈvɛst/

مدل سرمایه گذاری مشترک شیوه مطلوبی است تا از طریق آن بتوان هم نقدینگی مورد نیاز شرکت‌های دانش بنیان و فناور را تامین کرد و هم برخی معایب تسهیلات بانکی را حذف کرد. در مدل هم‌سرمایه گذاری می‌توان از یک شرکت یا یک طرح فناورانه حمایت کرد و به آن نقدینگی تزریق کرد. شاید تفاوت عمده سرمایه گذاری مشترک با تسهیلات‌دهی این باشد که در این مدل صندوق مالی یا واحد حمایت کننده به جای آن که تسهیلات بپردازند و سود اقساط را دریافت کند، خود به نوعی در آن طرح سرمایه گذاری می‌کند و در سود و زیان طرح شریک می‌شود.

تعریف سرمایه گذاری مشترک

سرمایه گذاری مشترک به معنی همراهی صندوق با یک سرمایه‌گذار حرفه‌ای است. بنابراین صندوق به اتکای یک سرمایه‌گذار حرفه‌ای، اقدام به تخصیص منابع و سرمایه‌گذاری در یک طرح فناورانه می‌کند. در این‌جا سرمایه‌گذاری که صندوق به عنوان سرمایه‌گذار حرفه‌ای می‌شناسد، عاملین سرمایه‌گذاری صندوق هستند. در این چارچوب نقش اصلی بر عهده عاملین سرمایه‌گذاری است و صندوق به عنوان هم‌سرمایه‌گذار به تشخیص، مدیریت و قدرت ارزیابی آنها اعتماد کرده و آنها را همراهی می‌کند. در سرمایه‌گذاری مستقیم صندوق به صورت مستقیم شریک موضوع مشارکت و کارآفرینان است. اما در این مدل، مسئولیت مدیریت، نظارت، خروج، تصمیم‌گیری و انتخاب نماینده حقوقی در موضوع‌های مشارکت با عامل سرمایه گذاری است. سهام صندوق نیز به نام عامل است و کلیه تعاملات موضوع مشارکت با عامل خواهد بود.در واقع چون عامل تخصص و آگاهی بیشتری در موضوع سرمایه گذاری دارد و نظارت نزدیکتری نیز بر شرکت سرمایه پذیر دارد، مورد اعتماد صندوق قرار می‌گیرد و بر آن اساس هم‌سرمایه گذاری اتفاق می‌افتد.

معرفی مدل سرمایه گذاری مشترک

صندوق نوآوری و شکوفایی در ساختار هم‌سرمایه‌گذاری خود به‌منظور افزایش انعطاف‌پذیری و حمایت حداکثری از اکوسیستم نوآوری کشور و ظرفیت سازی نهادی در این اکوسیستم، مدلی را طراحی کرده است که علاوه بر تأمین مالی قابل‌توجه، ورود حداقلی در بنگاه داری و امور اجرایی موضوعات مشارکت را داشته باشد. در این مدل نهاد های مالی دارای مجوز می توانند درخواست سرمایه گذاری مشترک به صندوق نوآوری ارائه نمایند. پس از تایید درخواست توسط صندوق و مشخص شدن سقف مشارکت عامل، متقاضیان می توانند طرح های خود را به عاملین سرمایه گذاری مشترک ارائه نمایند. سپس عامل در صورت تایید طرح و توافق با متقاضی می تواند از اعتبار سرمایه گذاری با تایید صندوق در مشارکت دو جزئی و سه جزئی استفاده نماید.

عامل سرمایه گذاری مشترک

صندوق ‏های پژوهش و فناوری یا سایر صندوق‏ های مالی دارای مجوز قانونی هستند که طرف قرارداد صندوق در قرارداد سرمایه گذاری مشترک بوده و مسئولیت‏ های غربالگری اولیه، ارایه طرح توجیهی به صندوق، ارزشگذاری، عقد قرارداد سرمایه ‏گذاری با موضوعات مشارکت، و مسئولیت‏‎های مدیریتی، اجرایی و نظارتی بر موضوعات مشارکت را بر عهده دارند. موضـوع مشـارکت همـان موضـوع سـرمایه پذیر اسـت. ممکـن اسـت مشـارکت بـا حضـور شـرکای دیگـری از قبیـل نهادهـای همـکار نیـز (مرا کـز رشـد، پژوهشـکده ها و...) شـکل بگیـرد.

مشارکت دو جزئی

این روش از مشارکت بین صندوق و عامل به عنوان ارکان مشارکت خواهد بود.صندوق در این قالب حداکثر 80 درصد نقدینگی مورد نیاز را تامین می کند و عامل نیز متعهد خواهد بود حداقل 20درصد از نقدینگی مورد نیاز هر موضوع از مشارکت را از منابع خود شخصا تامین نماید.

مشارکت سه جزئی

ارکان مشارکت در این مدل شامل صندوق، عامل و یک جزء سوم به نام نهاد همکار است. در این قالب مجموع تامین مالی عامل و نهاد همکار باید حداقل ۲۰ درصد باشد و حدا کثر ۸۰ درصد نقدینگی مورد نیاز توسط صندوق تامین می شود. نکته ی حایز اهمیت این است که آورده ی نقدی هیچ یک نمی تواند کمتر از 5 درصد باشد. هدف از ایجاد این مدل از مشارکت امکان همکاری با سایر نهاد ها مانند دانشگاه ها، پژوهشکده ها،مراکر تحقیقاتی، پارک های علم و فناوری، شتاب دهنده ها و... است. بر این اساس تمامی بازیگران فعال در اکوسیستم نوآوری کشور در صورتی که بتوانند با یکی از عاملین به تفاهم دست یابند می توانند سرمایه مورد نیاز موضوعات مشارکت خود را در این قالب مرتفع کنند. در این مدل مجددا تمامی تعامات صندوق با عامل است و فرآیند های اجرایی متفاوت از مدل دوجزئی نیست.

منابع:

https://www.inif.ir/web/guest/step-co-investment https://www.investopedia.com/terms/e/equity-coinvestment.asp