مراکز رشد کسب وکار غیر انتفاعی
Non-Profit Business Incubator
/nɒn-ˈprɒfɪt ˈbɪznɪs ˈɪnkjʊbeɪtə/
مراکز رشد غیرانتفاعی از مراکز پژوهشی، دانشگاهی، دولتهای مرکزی و محلی سرچشمه میگیرند و توسط حامیان جوامع ایجاد میشوند. به لحاظ تاریخی، مراکز رشد کسب و کار توسط مراکز دانشگاهی و پژوهشی تأسیس شدهاند و عمدتاً توسط دولتهای مرکزی و محلی تأمین مالی شدهاند. برخی از این مراکز رشد تحت تأثیر موفقیتهای تاریخی هستند، مانند ATDC آتلانتا با 31 سال موفقیت، تولید مستمر و ثابت رونق و بیش از یک صد شرکت فارغ شده موفق. گروههای کوچکتری از مراکز رشد غیرانتفاعی وجود دارد که توسط کارآفرینان موفق تأسیس شدهاند (یا میشوند)؛ یعنی کارآفرینانی که هدفهاشان رشد استعداد و تسهیل توسعه اقتصادی محلی است. این دسته از مراکز رشد از منافع دیگر مخاطرات خصوصی کسب و کار تامین مالی میشوند.
تعریف مراکز رشد
یک سازمان تاسیس شده برای حمایت از توسعه و رشد استارتاپ ها با دوره دسترسی متوسط (1 تا 3 سال) به تسهیلات (فضاهای دفتری و آزمایشگاهی)، منابع و برنامههای توسعهای، که به طور بالقوه شامل مربی گری میباشند. مراکز رشد از این لحاظ با شتاب دهنده ها فرق دارند که معمولا بر روی تسریع رشد در یک بازه تعریف شدهی کوتاهتر تمرکز دارند، در حالیکه شتاب دهنده ها بر روی توسعهی شرکت و محصولات آن در بازهی طولانی مدت تمرکز دارند. [۱]
تاریخچه واژه
انکوباتور از فضای زیست شناسی وپزشکی وارد فضای کارآفرینی وشرکت های نوپا واستارتاپ ها شده است. جانورشناسان و دامپزشکان،برای اینکه بتوانند فضای رشد برای تخم حیوانات یا نوزاد آنها را در لابراتوارها ایجاد کنند از دستگاه انکوباتور استفاده می کنند.این دستگاه، تقریباً فضایی شبیه فضای طبیعی را (از لحاظ نور، رطوبت و دما) ایجاد میکند تا فرآیند رشد بدون مشکل ادامه پیدا کند.. نوزاد انسان هم در صورتی که بسیار زودتر از زمان مناسب به دنیا بیاید یا به هر علت بدنش هنوز آمادگی مواجهه با محیط فیزیکی را نداشته باشد، برای مدتی در یک وسیلهی مراقبت کننده وتسهیل کننده رشد نگهداری می شود که به آن هم انکوباتور می گویند. [۲]