مرحله آغازین(مرحله اول)

Early stage

/ˈɜːli steɪʤ/

تأمین مالی برای شرکت‌هایی فراهم می‌آید که سرمایه اولیه و سرمایه‌گذاری برای شروع تولید و فروش را در مقیاس تجاری گسترش دهند. بنگاه های مختلف سرمایه گذاری خطرپذیر دارای ویژگی ها و استعدادهای مختلفی برای انواع مختلف سرمایه گذاری های مخاطره آمیز هستند. از این رو مراحل مختلف ورود برای سرمایه گذاران خطرپذیر مختلف وجود دارد و آنها می توانند انواع سرمایه گذاری های خطرپذیر را شناسایی و از یکدیگر تفکیک کنند ، هر یک برای مرحله معین شرکت سرمایه گذار مناسب است ، سرمایه مورد نیاز برای مرحله آغازین راه اندازی کسب و کار عبارتند از : سرمایه بذر، سرمایه راه اندازی و ... همه بنگاه های اقتصادی از هر یک از این مراحل به ترتیب رد نمی شوند. به عنوان مثال سرمایه بذر معمولاً مورد نیاز مشاغل مبتنی بر خدمات نیست. در واقع این مسئله تا حد زیادی به فعالیتهای تولیدی یا تحقیقاتی بستگی دارد. به همین ترتیب بودجه دور دوم همیشه از مراحل اولیه مالی پیروی نمی کند. اگر کسب و کار با موفقیت رشد کند ، احتمالاً پول نقد کافی برای تأمین بودجه رشد خود ایجاد می کند ، بنابراین برای رشد به سرمایه گذاری خطرپذیر نیاز ندارد.

جدول زیر درک ریسک و جهت گیری زمان برای مراحل مختلف تأمین سرمایه سرمایه گذاری خطرپذیر را نشان می دهد

مرحله تأمین مالی	دوره (وجوه قفل شده در سال)	درک خطر	فعالیتی که باید تأمین شود
مرحله اولیه تأمین مالی بذر	7-10	مفرط	برای حمایت از یک مفهوم یا ایده یا تحقیق و توسعه برای توسعه محصول
استارت آپ	5-9	خیلی بالا	شروع عملیات یا تولید نمونه های اولیه
مرحله اول	3-7	بالا	تولید و بازاریابی تجاری را شروع کنید
مرحله دوم	3-5	به اندازه کافی بالا	گسترش بازار و رشد نیاز به سرمایه در گردش
مرحله بعدی امور مالی	1-3	متوسط	گسترش بازار ، تملک و توسعه محصول برای شرکت سودآور
خرید خارج از منزل	1-3	متوسط	تأمین مالی خرید
بچرخ	3-5	متوسط ​​به بالا	برگرداندن یک شرکت بیمار
میزانسن	1-3	کم	تسهیل مسئله عمومی

مرحله بذر

این یک ایده یا مفهوم در مقابل یک تجارت است. اتحادیه سرمایه های خطرناک اروپایی سرمایه بذری را چنین تعریف می کند: "بودجه توسعه اولیه محصول یا سرمایه ارائه شده به یک کارآفرین برای اثبات امکان پذیر بودن یک پروژه و واجد شرایط بودن سرمایه اولیه". مشخصات سرمایه بذر را می توان به شرح زیر برشمرد:

• عدم وجود بازار محصول آماده
• عدم حضور تیم مدیریت کامل
• فرآیند / فرآیند هنوز در مرحله تحقیق و توسعه است
• دوره اولیه / مرحله صدور مجوز انتقال فناوری

به طور کلی ، سرمایه گذاری بذر بذر ممکن است 7 تا 10 سال طول بکشد تا تحقق یابد. این اولین و در نتیجه مخاطره آمیزترین مرحله از سرمایه گذاری مخاطره آمیز است. فناوری و نوآوری های جدیدی که در تلاش هستند شانس موفقیت و شکست یکسانی دارند. اینگونه پروژه ها ، به ویژه فن آوری های پیشرفته ، پول زیادی فرو می روند و برای سازگاری ، شروع و موفقیت نهایی آنها به حمایت مالی قوی نیاز دارند. با این حال ، در حالی که اولین مرحله تأمین مالی مملو از ریسک است ، اما همچنین توانایی بالاتری را برای تحقق سودهای قابل توجه در درازمدت فراهم می کند. به طور معمول بنگاه های اقتصادی برای تأمین مالی از منابع متعارف فاقد پایه دارایی یا سابقه هستند و تا حد زیادی به منابع شخصی کارآفرین وابسته هستند. سرمایه بذر پس از اطمینان از اینکه کارآفرین از منابع خود استفاده کرده و ایده خود را تا مرحله پذیرش انجام داده و تحقیق را آغاز کرده است ، تأمین می شود. دارایی موجود در سرمایه بذر اغلب فناوری یا ایده ای است که در مقابل دارایی های انسانی قرار دارد (یک تیم مدیریتی خوب) که اغلب توسط سرمایه داران خطرپذیر جستجو می شود.

حجم فعالیت سرمایه گذاری در مرحله بذر

مشاهده شده است که سرمایه گذار خطرپذیر به ندرت اقدام به سرمایه گذاری بذر می کند و این در مقایسه با سایر اشکال سرمایه گذاری خطرپذیر نسبتاً ناچیز است. عدم علاقه به تأمین مقدار قابل توجهی از سرمایه بذر را می توان به سه عامل زیر نسبت داد:

پروژه های سرمایه بذر از نظر ماهیت خود به سرمایه نسبتاً کمی نیاز دارند. موفقیت یا عدم موفقیت در یک سرمایه گذاری بذر منفرد تأثیر کمی بر عملکرد همه به جز کوچکترین اوراق بهادار سرمایه گذار خطرناک خواهد داشت. سرمایه گذاران بزرگتر از سرمایه گذاری بذر گریز می کنند. دلیل این امر این است که سرمایه گذاری های ناچیز از نظر زمان لازم برای تجزیه و تحلیل ، ساختار و مدیریت آنها ناکارآمد هستند. افق زمانی تحقق بخشیدن به بیشتر سرمایه های سرمایه ای بطور معمول 10-7 سال است که بیشتر از همه است ، اما بیشتر سرمایه گذاران بلند مدت می خواهند. با افزایش زمان تحقق ، خطر منسوخ شدن محصول و فناوری افزایش می یابد. این نوع از فرسودگی به ویژه در سرمایه گذاری های فن آوری بالا خصوصاً در زمینه های مربوط به فناوری اطلاعات به احتمال زیاد اتفاق می افتد.

سرمایه راه اندازی

این مرحله دوم در چرخه سرمایه گذاری خطر پذیر است و از سرمایه گذاری بذر قابل تشخیص است. یک کارآفرین غالباً هنگامی که تجارت در حال شروع است ، به امور مالی نیاز دارد. مرحله راه اندازی شامل شروع یک کار جدید است. در اینجا ، کارآفرین به سمت ایجاد یک نگرانی ادامه یافته است. در اینجا مفهوم تجارت به طور کامل بررسی شده است و اکنون ریسک تجارت تبدیل شدن مفهوم به محصول است. سرمایه اولیه به این صورت تعریف می شود: «سرمایه مورد نیاز برای تأمین هزینه های توسعه محصول ، بازاریابی اولیه و ایجاد تسهیلات محصول. "

ویژگی های سرمایه راه اندازی

تأسیس شرکت یا تجارت. این شرکت یا در حال سازماندهی است یا اخیراً تأسیس شده است. فعالیت های جدید تجاری می تواند براساس متخصصان ، تجربه یا بخش تحقیق و توسعه باشد. تأسیس اکثر اعضای تیم اما نه همه آنها. مهارت و تناسب با شغل و موقعیت تیم کارآفرین یک عامل مهم برای شروع کار مالی است. تدوین طرح یا ایده تجاری. برنامه کسب و کار باید کاملاً تدوین شود اما هنوز مقبولیت محصول توسط بازار قطعی نیست. این شرکت هنوز تجارت خود را آغاز نکرده است. در ابتدای کار سرمایه گذاران خطر پذیر معیارهای سرمایه گذاری از ایده به افراد درگیر در این سرمایه گذاری و فرصت بازار تغییر می کند. قبل از تعهد مالی در این مرحله ، سرمایه گذار خطرپذیر ، توانایی مدیریتی و ظرفیت کارآفرین را ارزیابی می کند ، علاوه بر مهارت ها ، شایستگی و شایستگی تیم مدیریتی نیز ارزیابی می شود. در صورت نیاز آنها مهارتهای مدیریتی و نظارت را برای اجرا فراهم می کنند. افق زمانی سرمایه اولیه به طور معمول 6 یا 8 سال خواهد بود. میزان شکست برای راه اندازی 2 از 3 است. شرکت تازه تأسیسات به بودجه از طریق سرمایه گذاری دور اول و سرمایه گذاری های بعدی نیاز دارد. ریسک نسبت به وضعیت سرمایه بذر کمتر است. ریسک با سرمایه گذاری اولیه مقدار کمتری سرمایه در شرکت های نوپا کنترل می شود. تصمیم گیری در مورد تأمین مالی اضافی براساس عملکرد موفق شرکت انجام می شود. با این حال ، مدت تحقق سرمایه گذاری اولیه بیشتر از مدت مالی است که توسط اکثریت م ofسسات مالی ارائه می شود. مقیاس طولانی تر برای استفاده از مسیر خروج نیاز به تماشای پروژه های راه اندازی دارد.

حجم فعالیت سرمایه گذاری در مرحله راه اندازی

علی رغم پتانسیل برای بازدهی خاص ، بیشتر شرکت های سرمایه گذاری از سرمایه گذاری در شرکت های نوپا جلوگیری می کنند. یکی از دلایل کمبود تأمین اعتبار اولیه ممکن است نرخ تنزیل بالا باشد که سرمایه گذار خطرپذیر برای پیشنهادات مشارکت در این سطح از ریسک و بلوغ اعمال می کند. آنها اغلب ترجیح می دهند ریسک خود را با تقسیم منابع مالی گسترش دهند. بنابراین سندیکاهای سرمایه گذاران اغلب در امور مالی شروع به کار می کنند.

https://www.mbaknol.com/business-finance/stages-of-venture-capital-financing